वृहत शान्ति सम्झौता पछिको १४ औ वर्षलाई नियाल्दा

आहा सञ्चार |

भीमबहादुर बु्ढाथोकी नेपालको गौरवमय पूर्व इतिहासको काल खण्ड २००७ साल देखि नेपाली जनताको वलशाली त्यागतपस्या र वलिदानीको साहसिक ऐतिहासिक संघर्ष र जनआन्दोलन मार्फत देशमा

शिक्षाको व्यवस्थापन कसरी ?

आहा सञ्चार |

भीमबहादुर बुढाथोकी अहिले संसारमा ज्ञान विज्ञानमा आएको समयको परिवर्तले मानिसका सोच, विचार र कार्यशैलीमा समेत धेरै परिवर्तन भएको छ । निश्चय पनि समाजका वहूआयामिक क्षेत्रको

‘धमिलो पानीमा माछा मार्नेहरु’

आहा सञ्चार |

एक्क बहादुर केसी धारावाहक नाटक  गतांकको बाँकी भाग । २०३० सालको बैशाख १ गते, रुकुमकोट जिल्लाको जिल्ला सदरमुकाम रहेको ठाउँ रुकुमकोटमा दाङ देखि आएका सुरक्षाकर्मी लगायत यस

राजनीति

कला/साहित्य

  • ‘धमिलो पानीमा माछा मार्नेहरु’

    एक्क बहादुर केसी
    धारावाहक नाटक 

    गतांकको बाँकी भाग । २०३० सालको बैशाख १ गते, रुकुमकोट जिल्लाको जिल्ला सदरमुकाम रहेको ठाउँ रुकुमकोटमा दाङ देखि आएका सुरक्षाकर्मी लगायत यस जिल्लामा रहेका सम्पुर्ण प्रहरीहरु यत्रतत्र छ्यापछ्याप्ती गस्तीमा रहेको देखिन्थो । बिहान ७÷८ बजेतिरबाटै हरेक सरकारी तथा अर्ध सरकारी कार्यालय समेतका यावत सरसामाग्रीहरु घर खाली गरी बाहिर निकालियो । आआफ्ना अफिसको सामाग्रीहरु सम्बन्धित कर्मचाहरीले जिम्मेबारीका साथ हराउन नासिन नपाउने गरि मुसीकोट देखि आएका सामान बोक्ने नागरिकहरुलाई बोकाउदै पठाउदै गरे । सयौं मुसीकोटेहरुको जमातले रुकुमकोटमा रहेका ती कार्यालयहरुका सरकारी जिनिसहरु बोकेर त्यहि साँझ छ बजेका समयमा मुसीकोट खलंगामा ल्याई पु¥याए । रातभर प्रहरीले सुरक्षा गरे । भोली पल्ट बैशाख २ गतेका दिनमा सेरीगाउँ र खलंगाका ठुल्ठुला घरहरुमा अड्डाहरु राख्ने चाँजोपाँजो मिलाईयो ।

    त्यस उपरान्त सेरीगाउँ खलंगा यी दुई बस्तीमा मान्छेको गुल्जार दिन दुई गुणा रात चौगुणा गरी बढ्न थाल्यो । सडक किनाराहरुमा होटल,रक्सीका भट्टी तथा किराना पसलहरु खुल्न थाले । यसबाट के अनुभुति गर्न सकिन्छ त भने पैसाको बाक्लोचाख्लो हुन थाल्यो । नागरिकहरुमा आए उपार्जनका अनेकन बाटाहरु सृजित भए । मुसीकोटेहरु पहिले देखिकै मेहेनति मानिस हुन । घरघरमा लैना भैसी, हल गोरु नहुने परिवार कोहि थिएन । दुघ बिक्रि हुन थाल्यो, घीउ बिक्रि हुन थाल्यो, फलफुल बिक्रि हुन थाल्यो, हरियो तरकारी बिक्रि हुन थाल्यो, जग्गा जमिन कम हुनेले पनि ढ्यारी मजदुरी गर्ने मौका पाउन थाले । त्यस्तै अफिसहरुमा पिएनको जागिर पाउन थाले । शुरुशुरुमा यहाँका हरेक अड्डामा बाहिर जिल्लाकै कर्मचारी जस्तो, दाङ, सल्यान, प्यूठानले मात्र भरीएका थिए पछिबाट ठुलो मान पोष्टमा यहि मुसीकोटका समेतले जागिर खान थाले । यसरी अड्डा सर्नु अगाडि र अड्डा आईसकेपछिको यस ठाउँको हरेक पक्षका तार्किक भिन्नता भएको मान्न सकिन्छ । जस्तो जनतामा राम्रो लगाउने र मिठो खाने सभ्यताको विकास भयो । ठुलो कुरा त आम मुसीकोटे नागरिकमा आर्थिक उपार्जन गर्ने बाटो खुल्यो । जनताका बच्चाबच्चीहरु बारिह उच्च शिक्षा हासिल गर्न जानलाई आर्थिक हैसियतमा सक्षम भए । पछि पछि त क्याम्पसहरु पनि यहि खुले । यर्थातमा भन्नु पर्दा जिल्ला सदरमुकाम मुसीकोट सर्नाले शिक्षा, स्वास्थ्य, सुरक्षा, कृषि विकास, आदी हरेक पक्षमा उपलब्धी प्राप्त गर्न सकिने भयो । आखिर कति महत्वपुर्ण हुदो रहेछ जिल्ला सदरमुकाम आफ्नो ठाउँठाउँमा नै रहनाले ! सबैको हित भयो, सबैले सुबिधा पाए, काजी, मुखिया, जिम्मुवालको पालामा १०÷८ जनाले मात्र मोज मस्ती गथ्र्ये भने अब सर्ब साधारण सबैले किस्मत खरि खाने मौका पाए । जो संग थोरै जमिन थियो त्यस्ता परिवारहरुले अरु आय आर्जनको बिकल्प अपनाएर सजिलो सित जीवनयापन गर्ने भए । यहि नै हो तार्किक भिन्नता भन्नु ।
    यता रुकुमकोटमा चाँहि नबयुवा पुस्ताहरुले ७ दिनको दिन गन्ती थाल्ने मात्र होईन छाट्टाछाट्टा (बलिया हिस्टपुष्ट) तन्नेरी तरुणीको खेर बटुल गर्न थाले । महेश, रुपेश, दिनेश, यी जोसिला नब युवक अग्रसर भएर मुसीकोट जानु पर्छ भनि गाउँ गाउँ टोलटोलमा पसे । महेश भन्ने थमन बुढाथोकीका एक्ला छोरा हुन । रुपेश लोकदर्शन बुढाथोकीका छोरा थिए । यी भाईभाईका छोराहरु उमेरले पनि मिल्दो जुल्दो । महेश २४ बर्षको र रुपेश २३ बर्षका थिए । यी अगुवा युवाहरु राप्ती अञ्चलाधिसको आश्वासन पाएर फेरी जिल्ला सदरमुकामलाई आफ्ना ठाउँमा फिर्ता ल्याउन सकिने कुरामा बिश्वास लिएका थिए ।
    महेश ः– यो संसारमा असंभव भन्ने केहि छैन, तर आँट र लगनशिलता हुन जरुरी पर्छ ।
    रुपेश ः– होतनी ! अधिकार भन्ने कुरा त्यहि कहाँ पाईन्छ र ? छिनेर लिनुपर्छ ।
    महेश ः राप्ती अञ्चलाधिस स्वयमले सार्वजनिक भाषणमा उद्घोष गरकै छन, जुन समारोहकमा सिडिओ त्यहि थिए, जिल्लाको प्रहरी प्रमुख त्यहि थिए । हो, त्यसैले हाम्रो यो जिल्ला सदरमुकाम फिर्ता ल्याउने अभियानलाई कोहि कसैले रोक्न छेक्न सक्दैन । यी दुई भाईका कुराहरु सुनेर अरु युवाहरु पनि हौसियका थिए । यसरी युवा यवतीहरुलाई जम्मा पारियो । जसले मुसीकोट खलंगा पुगेर जिल्ला सदरमुकाम फिर्ता ल्याउने छन ।
    थमन बुढाथोकी भने यस कुरामा सशंकित नै थिए । उमेर ५५ बर्ष नाघेका पाको उमेरका दुरदर्सी, फेरी यस असंभव अभियानमा आफ्नो एउटा मात्र छोरो महेश नेताझै बनेर अगाडि सरिराखेको छ । त्यसैले ठुलो चिन्तामा थिए यी बुढा । फेरी पनि छोरालाई यसरी सम्झाउने प्रयास गर्दै थिए ।
    थमन बुढाथोकी ः घरघरबाट एकएक जना खटि जानु पर्छ भनेपनि तेरो सट्टामा पैसा ज्याला दिई अर्को मान्छे बनाई पठाईदिन्छु तर रोक्य, जाने काम नगर ।
    महेश ः म एक्लै जाने होर बुढा ? नेताहरु सब कम्मर कसेर जानलाई अगाडि सरेका छन । सदरमुकाम फिर्ता ल्याउन सकिन्छ भन्छन यसमा डराउने के छर ?
    थमन ः राजीनिति गर्ने नेताको भर नपर । किनकी राजनीतिमा यस्तै हुन्छ । कार्यकर्ताहरुलाई हौस्याएर अगाडि सार्दछन केहि भबितब्य परिहाल्यो भने यी नेताहरु जोगिईहाल्दछन । मर्ने कार्यकर्ता हुन्छन ।
    आमा बिश्णुमाया बुढाथोकी ः बुढाले त्यति सम्झाउदा सम्झाउदै पनि किन जिद्दी गर्छन महेश तैले ।
    महेश ः मैले यसरी हरेस खाएर पछि हट्ने, अर्कोले यस्तै गर्ने गरेपछि हाम्रो अभियान कसरी सफल हुन सक्छर आमा !
    रुकुमकोट गाउँ पञ्चायतका प्रधान पञ्च ः होत नी ! महेशले ठिकै कुरा बोलेको छ किनकी हामी पनि त्यतिकै अभियान चलाएको कहाँ होर ! अञ्चलप्रमुख प्रशासक ज्यू स्वयमले निर्देशन दिईसक्नु भएको छ सुरक्षा पंतिले त्यत्रो ठुलो आम सभामा सुनेकै छन के हुने होर त्यहाँ ? पहिलै डराएपछि हट्न त भएन नी ! बाँकी मंसिरको दोस्रो हप्ताको अंकमा ।

स्वास्थ्य

  • झाडापखाला नियन्त्रणका लागि रोटा खोप

    काली बहादुर ओली (ज.स्वा.अ.)

    स्यानो छने वेला कुरा सम्झदा अइजेल अचम्मै लाग्च । तमाइहरुले पनि धेरैले यस्तो समस्या त पक्कै भोग्नु भयो होला । उइवेला जे भए पनि बिरामीको उपचार भन्याउ झारफुक र धामी झाक्री मात्रै हुने अर्को भन्याउ त गोस्याउ सराप भइयो । काँवाट अइजेला जस्तो ओषधीमुलो पाउनु र । औषधी भन्याउ ता उतइन्वा जराबुटा कुट्टकाट्ट पारेर खाने हो गेरै । साच्चैको राम्रो उपचार पनि हुन्थ्यो कैलै ता यस्तै बिधी पनि । एकचोटी मात्रै भया पो भन्नु फेरैफेरा पेट दुखी जान्या , कैलै ता कटक्कै खाएर ऐलै मरीजाउ जस्तो पनि हुने क्यार्दान र । हुक्की मर्नु पो होइजान्थ्यो भन्नुहुन्च । केइ उपाए नभएपचि धामीझाक्रीकोमा लिएर झारपुक तथा उपचार गराउदा उइवेलै जुका खसी जाने गड्यौलास्तो । उइबेलाका उपचारका अइल सम्झदा जुकाको लागि २ वटा उपचार बिधी सम्झना छ । एउटा पेटमा धारीलो कर्दाले ट्वाकट्वाक पारी हान्ने अर्को भन्याउ जंगलमा शिरु भन्ने घास पाइन्छ त्यो खान दिने जसले केही दिनमा जुका मरेर झर्छ । जुका प¥याउ भया ता यसले सन्चो हुने हो कैलै ता मर्ने गरी कटक्कै पेट खायो भने अर्कै समस्या हुने रहेछ अइल पो थाह भयो त उइल ता लागु लाग्यो भनेर अनेक थरी गरेल्त्या गाउघरमा । कैलै ता जोरी पाठा खाने लागु लाग्यो भनेर वाख्राको पाठा ल्याएर काट्ने गर्थे धामीझाक्रीहरुले ।

    यस्ता धेरै समस्या मध्ये कैलै ता पानी जस्तो पखाला, उतैनु बान्ता आएर वाक्ती व्याक्ती भैैजाने अलिअलि ज्वरो पनि आयास्तो होइजाने रोगले पनि बेस्सरी सताउथ्यो । के कुरा लाउदान र अइजेल पो था भयो यो सबै ता हाम्रै फोहोरी आनीवानीले पो हुने रैछ । फोरी बानीले बिभिन्न थरीका आखाले च्याउन सकिने वा नसकिने धेरै थरीका किराहरुको उत्पत्ति भैकन थरीथरीका रोग लाउने रैछन । उइल ता दिसा गन्हायो की गाउ आयो भन्ने उखानै थियो । सबै गाउलेले दिसापिसाव गर्ने ठाउ भनेको वाटोको छेउछाउ हो । धेरै टाढा गए अलि परको खोलो वा जंगल हो त्यै पनि रातीमा तर्साउन्या डरले हुइती घरा करासा वरिपरी कतै ता हो नि । बेसरी पेट काटेइवेला बाटैनु वस्थे अरु मान्छले देखे पनि के लाग्यो र मर्नुभन्दा बउलाउनु जाती भनेइनिे चाप परेइवेला के गर्नु । अइल ता यस्ता कुरा गर्दा लाजउमर्नु होइजान्च । अइजेला घर त बिना चर्पीका छैनन उइल ता चर्पी वनाउन्यालाई सबैले हिस्याउने गर्थे । साच्चै भन्ने हो भने पानीजस्तो पखाला , बान्ता र अलिअलि ज्वरो आउने रोगले खुवै सताउथ्या े। अइल थाह भयो त्यो त रोटा भाइरसले गराउने झाडापखाला पो रैछ । रोटा भाइरस आखाले देख्न नसकिने बिषाणु हो । यो भाइरसले झाडापखाला गराउच । १९४३ मा ज्याकोभ लाइट र हो¥याक होडस भन्ने बैज्ञानिकहरुले वच्चाहरुको दिसामा योे पत्ता लाए की जसले पशुहरुमा पनि पखाला लाइ रह्याउ थ्यो । ३ दशक पछि १९७३ मा रथ बिशोप र उनका साथीहरुले वालवालिकाको दिसामा पनि यस्तै भाइरस भएको भनि बिस्तृतमा बर्णन गरे । थोमस हेनरी फ्लेवेटले यसको नाम रोटा भाइरस भनि सुझाव पेश गरे । यो भाइरस चक्का जस्ता गोलो हुन्च । ल्याटीन भाषामा रोटा भनेको चकका जस्तो भन्ने हुन्च । यो सबै उमेरमा हुन्च तर २ बर्ष मुन्या केराटीहरुमा अली बरी चाप पार्च । बिश्व स्वास्थ्य संगठनका अनुसार बिश्वमा ५ बर्षमुन्या केटाकेटीहरुमा हुने मृत्यूको कारण झाडापखाला पनि प्रमुख हो । बिश्वमा ८ प्रतिशत झाडाखाला कारणवाट मृत्यू हुन्च । झाडापखालामा पनि ३२ देखि ३८ प्रतिशत मृत्यू रोटा भाइरसका कारणले हुने पखालावाट हुन्च । नेपालमा बच्चाहरुको जनुंख्याका करीव ५० प्रतिशत केराटीहरुमा पखाला हुन्च । यो रोग सर्ने माध्यम रोगी व्यक्तिको दिसावाट दुसित भएको खाना र पानी स्वस्थ मान्छको मुखमा जानु नै हो । यो रोग लाग्या पचि आन्द्रामा संक्रमण गराउच। शुरुशुरुमा सामान्य ज्वरो आउने , पखाला ,वान्ता , पेट दुख्ने जस्ता चिन्ह र लक्षण देखा पर्चन । पखाला अलि कडा हुन्च । चिसो समयमा यले अलि बरी चाप्च। ३ दिन देखि ७ दिनसम्म आफै सन्चो भएर जान सक्च । तर जलबियोजन भया पछि बच्चाको ज्यान लिन सक्च समयमा जलबियोजनको उपचार पाइन भने । यो रोग लागेर उपचार गर्नुभन्दा रोगै लाग्न नदिनु राम्रो हो । यो रोग लाग्न नदिने प्रमुख उपाय भन्याउ रोटा खोप दिने , बच्चालाई ६ मैना सम्मन आमाउ दूध मात्रै ख्वाउने, सफा पानी मात्रै खाने, ६।६ मैनामा भीटामिन ए ख्वाउने ,वातावरणीय र व्यक्तिगत सफाइमा ध्यान दिने हो भने वच्न सकिन्च।

    यस्तो पखालावाट बच्नको लागि रोटा खोपको २ मात्रा बच्चाउ उमेर ६ हप्ता र १० हप्तामा अरु खोप सगै दिनु पर्च । यो खोप मुखवाट ख्वाउनु पर्च । यो खोप निष्क्रिय पारिएको जिवित बिषाणुवाट तयार गरिएको हुन्च । ट्यूवमा पानी जस्तो देखिन्च हेर्दाखेरी । एउटा बच्चालाइ १.५ मि.ली ख्वाउनु पर्च । यो खोपलाई पनि उचित तापक्रममा मिलाएर नियमित राख्नु पर्र्नेे भएकोले घरमा लिएर ख्वाउन मिल्दैन । ख्वाउदा वच्चाको मुखमा गालाउ छेउमा राखेर चुसाउनु पर्च । सानो वच्चालाई अलि समय दिएर ख्वाउनु पर्ने हुदा आत्तीनु हुदैन । खोप खुवाउने व्यक्तिले राम्रोसग साबुन पानीले हात धुनु अत्यन्त जरुरी हुन्च किनभने फोहोर वस्तु मुखमा पस्न सक्छ । २००६ देखि हालसम्मन बिश्वका ९० भन्दानि बरी देशमा यो खोप ख्वाइ राखिएको छ । यो खोप ख्वाएपचि कोइकोइ केराटीहरुलाई सामान्य पखाला र पेट गडवडी हुन सक्च तर आफै हराइन गैजान्च । यो खोप अन्य खोप जस्तै सुरक्षित र गुणस्तरीय छ । बिश्व स्वास्थ्य संगठनले प्रमाणित गरी औषधी व्यवस्था बिभागमा दर्ता भयाउ खोप मात्रै नेपालमा प्रयोग हुन्च । खोपहरु नेपालमा सरकारले किनेर निःशुल्क उपलव्ध गराउछ ।

    हामीले रुकुम पश्चिममा आ.व.२०७७।७८ को साउन मैनावाट रोटा खोप शुरु गरी सक्या छौ । सबै खोप केन्द्रवाट अन्य खोप सगसगै उमेर पुग्या केराकेटीले यो खोप पाउचन। खोप सगै सरसफाई प्रवद्र्धन कार्यक्रमको पनि शुरु गरिएको छ । त्यसकारण खोप कार्यकर्ता र महिला स्वास्थ्य स्वयम सेबिकाहरु मिलेर स्थानीय सरकारको सहयोगमा सरसफाइ सम्बन्धि बिभिन्न क्रियाकलापहरु संचालन खोप शुरु हुनुभन्दा केहीबेर अगाडी गरिने छ । सबैलाई फाइदा पुग्ने कार्यक्रम भएकोले खोप लगाउन आउने अभिभावकहरु अलि समयमै आई सहभागी हुनुहुनेछ भन्ने खोप कार्यकर्ताको अपेक्षा रहेको छ । समग्रमा भन्नु पर्दा नेपालमा पनि आबश्यकता अनुसार बिभिन्न खोपहरु थपिदै गै राख्या छन । सबैले खोप लगाऔ र निरोगी बनौ । आ आफ्ना वालवच्चाउ ख्याल गरी स्वच्छ नागरीक उत्पादनमा सहयोग गरौ ।

     

आहा विचार

आहा कुराकानी

खेलकुद

  • महिला फुटबलरलाई नेयमारसरह तलब र भत्ता

    ब्राजिलियन महिला फुटबलरले अब पुरुष बराबर तलब र पुरस्कार पाउने भएका छन्। ब्राजिलियन फुटबल कन्फेडेरसन (सीबीएफ) ले बुधबार महिला र पुरुषको सुविधामा विभेद नगरिने जनाएको हो। ‘यहाँ कुनै लैंगिक भिन्नता छैन। सीबीएफले पुरुष र महिलालाई समान व्यवहार गरिरहेको छ।’ सीबीएफका प्रमुख रोजेरियो काबोकाले भने । सीबीएफले समन्वयकर्ताको रुपमा डुडा लुइजेली र एलाइन पेलेग्रिनोलाई नियक्त गरेको जनाएको छ ।

    यो कदमले पुरुष टोलीका नेयमार, ग्रेवियल जेसस, रोबर्टो फर्मिनो जस्तै मार्टा, फर्मिगा र लेटिसिया सान्तोस लगायत शीर्ष महिला फुटबलरले समान सुविधा पाउने छन्। कन्फेडेरेसनको निर्णयपछि ब्राजिलियन महिला टोलीका प्रशिक्षक पिया सुन्दाजेले घोषणालाई ‘ऐतिहासिक कदम’ को रुपमा चित्रित गरेकी छन्। सीबीएफले यो कदमलाई ‘फुटबलको समानतातर्फ परिवर्तनको यात्राको हिस्सा’ को रुपमा रहेको जनाएको छ। ब्राजिल फुटबलका लागि चर्चित मुलुक हो।

    ब्राजिलियन पुरुष टोलीले ५ पटक विश्वकप फुटबल जितेका कारण पावरहाउसको रुपमा चिनिन्छ। ‘क्यारिनाहस’ उपमा पाएको ब्राजिलियन महिला टोली सन २००७ को विश्वकपमा उपविजेताका साथै २००४ र २००८ को ओलम्पिकमा रजत पदक प्राप्त गर्न सफल भएको थियो । थाहाखबरडटकमबाट

आर्थिक

  • त्रिबेणीका किसान अदुवा खेतीतिर

    रुकुम पश्चिमको त्रिवेणी गाउँपालिकाका किसानले यसवर्ष खेतबारीमा लगाएको अदुवाखेती फस्टाउँदै गएको छ । जिल्लामै अदुवा पकेट क्षेत्रको रुपमा चिनिएको त्रिवेणीका १० वडाका किसानले लगाएको अदुवाखेती फस्टाएको हो । रुकुम पश्चिमको त्रिवेणी गाउँपालिकाका किसानले नगदेबालीको रुपमा वर्षेणी अदुवा खेती गर्दै आएका छन् ।
    अन्नबाली भन्दा नगदेबालीका रुपमा लिईएको अदुवाखेतीबाट राम्रो आम्दानी हुने भएकाले त्रिवेणीका १० वटै वडाका किसानले अदुवाखेती गर्दै आएका हुन् । अदुवा उत्पादनका लागि पकेट क्षेत्रका रुपमा चिनिएको त्रिवेणीमा यसवर्ष पनि किसानको पाखो र खेतबारीमा लगाएको अदुवा फस्टाएको छ । अदुवा खेतीमा गहुँ तथा मकै बाली जस्तो धेरै दुख नहुने भएकाले यसबाट गाउँमै राम्रो आम्दानी गर्न सकिने किसान रोशन ओलीको भनाई छ । त्रिवेणीको दहबाङ्गमा यसवर्ष अदुवा प्रशोधन केन्द्र समेत निर्माण भएकाले यहाँका किसानमा थप उत्साह बढेको छ । किसानले वर्षेणी उत्पादन गरेको अदुवा निर्यातमा विचौलियाका कारण बजारभाउमा समस्या देखिएकाले गाउँपालिकाले नै १० वटै वडाका अदुवा किसानलाई लक्षित गरी यसवर्ष अदुवा प्रशोधन केन्द्र स्थापना गरेको छ ।
    तर गाउँपालिका अध्यक्ष झक्कुप्रासद घर्तीले भने अदुवा प्रशोधन मेसिन आउन ढिलाई भएकाले केहि समयपछिबाटमात्र अदुवा प्रशोधनको काम शुरु हुने बताए । अदुवा प्रशोधन केन्द्रमा गाउँपालिकाका ३ हजार ५ सय ६५ घरधुरी लाभान्वित हुने भएका छन् । विशेषगरी त्रिवेणीको मुरु, खारा र पेउघाका किसानको खेतबारीमा वर्षेणी ४ टन भन्दा बढि अदुवा उत्पादन हुने गर्दछ ।

     

भिडियो / मनोरञ्जन